เซง

วันนี้รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็นการเรียน และก็เรื่องต่าง ๆ มากมาย ที่มารุมเร้าเหลือเกิน เป็นช่วงเปิดเทอมอาทิตย์ที่สองแล้ว การบ้านก็มีเยอะจิง เกือบทุกวัน เรียนแต่เช้าทุกวัน จันทร์ถึงศุกร์ เลิกเรียนก็ปาเอาไปซะเย็นเลย กลับหอไป กินข้าว อาบน้ำ ทำการบ้าน ก็เหนื่อยแล้ว หมดเรี่ยวแรงเหลือเกิน ที่สำคัญยังต้องมาเจอกับความเหงาอีก หดหู่เหลือเกิน เหมือนอยู่ตัวคนเดียวเข้าไปทุกทีแล้วซิ คิดถึงก็ไม่กล้าทำอะไร กลัวว่าจะทำอะไรผิดไป อุปสรรคเยอะจิงนะ สงสัยเหมือนถูกกลั่นแกล้ง เวลาของเราคงเดินไม่ตรงกัน อิอิ ไปเรื่อยละ อยู่ใกล้ก็เหมือนอยู่ไกล ทำไมละ เห้อ เศร้าหมองจังเลย อาไรยังไง วันๆ ก็ได้แต่คิดถึง เคยรู้บ้างมั้ย ปวดหัว ๆ นอนก็ไม่ค่อยหลับ ก็ต้องพยายามข่มตานนอน เพราะต้องตื่นแต่เช้าทุกวันเลย พยายามกำจัดอุปสรรคแล้วนะ แต่มันช่างเยอะแยะเหลือเกิน ไม่รู้จะทำยังไงดีแล้วนะ ถ้ามันจะเกิดอะไรขึ้น ก็คงต้องปล่อยให้มันผ่านไปกับกาลเวลาละกัน เฮ้อ...........